Wizy do Tajlandii dla kupujących, emerytów i osób pracujących zdalnie

Od 15 września 2026 obywatele Wielkiej Brytanii wjeżdżający do Tajlandii bez wizy mogą przebywać do 30 dni, wyłącznie w celach turystycznych. Przed tą zmianą było to 60 dni. Wjazd bezwizowy nie obejmuje spotkań biznesowych ani pracy.

Od 1 maja 2025 każdy zagraniczny podróżny musi też wypełnić online formularz Thailand Digital Arrival Card w ciągu trzech dni przed przylotem.

Trzydzieści dni wystarczy na pierwszy wyjazd w celu obejrzenia nieruchomości. Nie pozwala to jednak tu zamieszkać. Za przekroczenie dozwolonego okresu pobytu grozi kara ฿500 dziennie, maksymalnie ฿20 000, a dłuższe przekroczenia mogą skończyć się zakazem ponownego wjazdu. Na dłuższy pobyt potrzebna jest jedna z poniższych wiz, o którą trzeba wystąpić przed podróżą.

Płatne członkostwo połączone z wizą długiego pobytu. Nie ma limitu wieku, kryterium dochodu ani wymogu inwestycji. Płaci się jednorazowo za określony okres, a program załatwia dużą część formalności, w tym składa za Państwa 90-dniowe zgłoszenia.

Każdy wjazd pozwala na pobyt do jednego roku, który można przedłużyć w Tajlandii o kolejny rok za ฿1900. Wiza nie uprawnia do pracy. Wniosek kosztuje ฿50 000; kwota ta jest zaliczana na poczet członkostwa po pozytywnej decyzji i zwracana po negatywnej. Rozpatrzenie trwa do dwóch miesięcy.

Od poziomu Platinum można dodać członków rodziny: ฿1 000 000 od osoby na poziomie Platinum i ฿1 500 000 na poziomie Diamond. Bronze i Gold to członkostwa indywidualne.

LTR, prowadzona przez Board of Investment, to wiza na 10 lat wydawana jako pięć plus pięć, przy czym drugi okres przyznaje się tylko wtedy, gdy nadal spełnia się warunki. Opłata wynosi ฿50 000. Posiadacze zgłaszają się do urzędu imigracyjnego raz w roku zamiast co 90 dni i nie potrzebują zezwoleń na ponowny wjazd. Są cztery kategorie:

• Zamożni obywatele świata: co najmniej 1 000 000 USD aktywów, z czego co najmniej 500 000 USD zainwestowane w tajskie obligacje skarbowe, tajskie spółki lub tajskie nieruchomości. To jedyna droga, w której zakup tutaj pomaga w uzyskaniu wizy.
• Zamożni emeryci: w wieku 50 lat lub więcej, z co najmniej 80 000 USD rocznie z emerytury lub dochodu pasywnego. Dochód między 40 000 USD a 80 000 USD wystarcza, jeśli dodatkowo zainwestuje się 250 000 USD w Tajlandii.
• Specjaliści pracujący z Tajlandii: zatrudnieni przez uznaną firmę zagraniczną, zarabiający średnio co najmniej 80 000 USD rocznie przez dwa lata (40 000 USD przy tytule magistra).
• Wysoko wykwalifikowani specjaliści: pracujący w wybranych branżach, z podobnymi progami dochodowymi.

Potrzebne jest też ubezpieczenie zdrowotne na co najmniej 50 000 USD albo tajskie ubezpieczenie społeczne, albo 100 000 USD utrzymywane w banku przez 12 miesięcy. Dołączyć mogą małżonkowie i dzieci poniżej 20 lat, maksymalnie cztery osoby na utrzymaniu.

LTR daje korzyść podatkową ważną dla brytyjskich emerytów: na mocy dekretu królewskiego nr 743 zamożni obywatele świata, zamożni emeryci i specjaliści pracujący z Tajlandii są zwolnieni z tajskiego podatku dochodowego od dochodów zagranicznych. Więcej w poradniku podatkowym.

DTV to pięcioletnia wiza wielokrotnego wjazdu dla osób pracujących zdalnie, freelancerów i uczestników zatwierdzonych tajskich aktywności z zakresu „soft power”, takich jak treningi Muay Thai, kursy kuchni tajskiej czy leczenie. Szkoły języka tajskiego usunięto z listy w 2025 roku.

Każdy wjazd pozwala na 180 dni, z jednorazowym przedłużeniem w urzędzie imigracyjnym o kolejne 180 dni za ฿1900. Potem trzeba wyjechać i wjechać ponownie. Wymagane są oszczędności w wysokości ฿500 000 (ambasada w Londynie wymaga 12 000 GBP), a opłata wynosi ฿10 000 albo 300 GBP przy wniosku w Londynie. Wnioski składa się wyłącznie online, przez tajski system e-visa, i to spoza Tajlandii.

Można pracować zdalnie dla zagranicznych pracodawców lub klientów. Nie można pracować dla tajskiej firmy. Małżonkowie i dzieci poniżej 20 lat mogą ubiegać się o wizę jako osoby na utrzymaniu.

Dla osób w wieku 50 lat i starszych ścieżki emerytalne to najczęstszy wybór. Non-Immigrant O pozwala wjechać na 90 dni, a potem przedłużać pobyt na Phuket każdorazowo o rok. Trzeba wykazać ฿800 000 w tajskim banku, miesięczny dochód ฿65 000 albo połączenie obu, dające łącznie ฿800 000 rocznie.

O wizę O-A występuje się z kraju; dochodzi do niej wymóg ubezpieczenia zdrowotnego na ฿3 000 000 (100 000 USD). O-X to 10-letnia opcja dla obywateli 14 krajów, w tym Wielkiej Brytanii, z depozytem ฿3 000 000.

Szczegóły, w tym to, jak musi być utrzymywany depozyt i jak działają przedłużenia, są w poradniku o wizie emerytalnej w Tajlandii.

Osoby w związku małżeńskim z obywatelem Tajlandii mogą mieszkać tu na podstawie wizy Non-Immigrant O z tytułu małżeństwa i odnawiać ją co roku. Małżeństwo musi być prawnie zarejestrowane. Trzeba wykazać ฿400 000 oszczędności albo ฿40 000 dochodu miesięcznie, a roczne przedłużenie kosztuje ฿1900. Pary jednopłciowe kwalifikują się po zawarciu prawnie uznanego małżeństwa.

Wiza małżeńska nie obejmuje dzieci. Każde dziecko potrzebuje własnej ścieżki wizowej, a dla rodziców tajskich dzieci istnieje osobna ścieżka rodzinna. Prawnik lub specjalista od wiz może wyjaśnić, jakich dowodów oczekuje obecnie lokalny urząd imigracyjny.

Dom wakacyjny, z którego korzysta się kilka miesięcy w roku. Na początek może wystarczyć kilka krótkich pobytów w ramach 30-dniowego wjazdu bezwizowego. Przy dłuższych pobytach najprostszy jest Thailand Privilege Bronze lub Gold, a DTV sprawdzi się przy pracy online.

Rodzina przeprowadzająca się z dziećmi. Jeśli jedno z rodziców kwalifikuje się do LTR, wiza obejmuje małżonka i dzieci poniżej 20 lat na dziesięć lat. W przeciwnym razie Thailand Privilege Platinum pozwala dodać członków rodziny. DTV także obejmuje małżonka i dzieci jako osoby na utrzymaniu.

Emerytura tutaj. Ścieżka Non-O emerytalna jest najtańsza w utrzymaniu, ale wymaga corocznego odnawiania i zamrożenia ฿800 000 w Tajlandii. O-X pasuje tym, którzy mogą ulokować tu ฿3 000 000. Emeryci o wyższych dochodach powinni uważnie przyjrzeć się LTR ze względu na zwolnienie z podatku od dochodów zagranicznych.

Praca zdalna. DTV jest stworzona właśnie dla Państwa. Przy dochodzie powyżej 80 000 USD rocznie i uznanym pracodawcy LTR daje dziesięć lat zamiast pięciu.

Żadna z tych wiz, poza kategorią LTR dla wysoko wykwalifikowanych specjalistów, nie pozwala pracować dla tajskiego pracodawcy. Do tego potrzebne jest osobne pozwolenie na pracę.

• Zgłoszenia co 90 dni. Większość posiadaczy wiz długiego pobytu musi co 90 dni zgłaszać adres w urzędzie imigracyjnym. Można to zrobić osobiście w Phuket Immigration Office w Phuket Town albo, w wielu przypadkach, online. Posiadacze LTR zgłaszają się raz w roku; Thailand Privilege składa zgłoszenia za swoich członków.
• Zezwolenia na ponowny wjazd. Kto przebywa na przedłużeniu i wyjedzie z Tajlandii bez zezwolenia na ponowny wjazd (re-entry permit), traci przedłużenie. Zezwolenie jednokrotne kosztuje ฿1000, a wielokrotne ฿3800.
• Odnowienia. Przedłużenia emerytalne i małżeńskie odnawia się co roku, za każdym razem z aktualnym potwierdzeniem środków.

To drobne obowiązki, ale pominięcie jednego może kosztować wizę. Wielu właścicieli korzysta ze specjalisty od wiz; Khun Mark może polecić takiego, któremu ufa.